Wat geloof ik?

Dat alleen door geloof in Yeshua (Jezus) de Messias mensen gered kunnen worden. Door genade en door genade alleen worden wij gered. Dat Yeshua God zelf is, God  zelf die naar deze aarde gekomen is en gestorven is aan het kruis (vloekhout) en Zijn bloed vergoten heeft voor de vergeving van onze zonden (Yeshua=Pesachlam), zoals de Tenach ons al leert: God is één, De Vader, de Zoon en de Heilige Geest en dezen zijn één. De Bijbel is Gods Woord en is onfeilbaar. We moeten geloven in Yeshua zoals de Heilige Schrift ons leert.

ps   Toets hierop uw voorganger/dominee  velen geloven dit niet meer en zijn gebrainwashed op de universiteit of bijbelschool

Uw gebed ook?

Toen de pilgrimfathers vertrokken uit Leiden via Engeland in het jaar 1620 droeg  voorganger John Robbinson (één van de leiders die achter bleef in Leiden) en droeg het scheidende gezelschap aan de Heere op met de volgende woorden:

Ik gelast u voor God en Zijn gezegende engelen dat u mij niet verder zult volgen dan u mij de Heere Jezus hebt zien volgen. Wanneer God u iets zou tonen door een ander instrument van Hem, sta daar dan net zo voor open als wanneer u door mijn bediening een waarheid zou ontvangen, want ik weet heel goed dat dat de Heere u nog meer een waarheid vanuit het Woord kan laten zien. Ik zelf kan niet genoeg de conditie betreuren van de kerken der reformatie die tot stilstand zijn gekomen en geen stap meer verder gaan dan de instrumenten van hun reformatie zelf. De Lutheranen zijn niet te bewegen om uit te gaan boven hetgeen Luther zegt: wat voor deel van Zijn wil God ook aan Calvijn geopenbaard moge hebben, zij zullen liever sterven dan het omhelzen. En de Calvinisten klemmen zich daar vast waar die grote man Gods hen heeft achtergelaten, die toch ook niet alles heeft gezien. Wat is dat een ellende, hoe betreurenswaardig! (uit: “Handelingen der gemeente” door R.H. Matzken)

Iets over mijn geloofsgeschiedenis:

Ik ben Rooms-Katholiek opgevoed en tot mijn 13de gingen we regelmatig naar de kerk. Daarna alleen nog op speciale dagen: kerst en Pasen. Ik noemde mij op latere leeftijd een Boeddhistische Katholiek, omdat ik het idee had dat het Boeddhisme een interessant geloof was. Totdat ik een boek las van de Dalai Lama. Toen ik op de helft was van dit boek heb ik het aan de kant gegooid, want ik had nog nooit zoveel onzin bij elkaar gezien. 

Ik ben getrouwd met een protestantse vrouw (Nederlands Hervormd) die ook verder niet wat deed met haar geloof. Sterker nog, destijds zou ze niet geweten hebben wat ze moest antwoorden als ze Henk Binnendijk tegen was gekomen op straat die voor een EO programma de mensen confronteerde met de vraag: “Wie is Jezus voor jou?” Dit omdat ze niet wist wat het juiste antwoord was, en ze wist niet wat ze antwoorden moest… We zijn getrouwd in een oecumenische dienst met een pastoor en een dominee en ik heb toen mijn eerste Bijbel gekregen, een ‘groot nieuws bijbel’. We geloofden wel dat er iets was maar wat?

Bij het bedrijf waar ik werkte was er een collega die Bijbels uitdeelde. Ik vond het wel een beetje vreemd, maar hij zal zeker ook voor mij gebeden hebben. Een jaar na ons huwelijk is onze eerste kind geboren en we zaten er over na te denken waar we onze dochter zouden laten dopen, in de roomse kerk of in de protestantse kerk. Mijn zwager kwam in die periode tot een levend geloof en hij ging naar een evangeliegemeente. Dat leek ons dus ook wel wat, een evangeliegemeente, iets tussen de RK en de PKN in, dachten wij, dan hebben we ook geen problemen met de familie.

De eerste keer dat we daar naartoe gingen, sprak het ons wel aan. Ook zijn we toen met een oudste mee naar huis gegaan, waar we een fijn gesprek hadden. Eigenlijk wist ik niets af van de Bijbel en had ik daar wat simpele ideeën over. In de weken die volgden, zijn mijn vrouw en ik allebei tot een levend geloof gekomen (en tot zondebesef). Ik doordat ik tijdens de zangdienst in de gemeente er een soort van elektriciteit door mij heen ging en ik ongeveer een kwartier heb gehuild, later wist ik dat het een aanraking van Gods Geest was. We ontdekten dat de Bijbel het Woord van God is en dat het van kaft tot kaft waarheid is.

Er is toen veel veranderd in ons leven, veel vreugde en blijdschap maar ook pijn en verdriet. Vooral door het belijden van zonden en het inzien dat als mensen niet opnieuw geboren worden, ze voor eeuwig verloren gaan. Ook was het voor de familie en vrienden wel shocking dat wij, die wel van een feestje hielden, plots een gelovig
leven gingen leiden. Dingen die vroeger normaal waren, zoals roken, drinken, belasting ontduiken, popmuziek, uitgaan, tv-kijken veranderden drastisch.

Het huis werd grondig gezuiverd van alles waarvan wij dachten dat het God een gruwel was: zoals beelden (ik had een Jezusbeeld uit een RK-kerk) foute LP’s en CD’s (bijna een kliko vol) foute boeken: van Jan Wolkers tot het kabouterboek van Rien Poortvliet (kabouters zijn huisgeesten), van allerlei stripboeken tot allerlei boeken over Egypte. Mijn collega’s kenden mij niet meer terug: hield ik vroeger wel van een feestje, nu zeiden ze: “Paul die heeft het licht gezien”. Korte tijd na mijn bekering ben ik gedoopt (bekeer je en laat je
dopen Markus 16:16). Mijn dooptekst was: “Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen” Lukas 5:10.

Na mijn bekering ben ik ook veel meer gaan lezen. Één van mijn eerste boeken was het boek van Keith Green “No Compromise”. Iemand uit de gemeente dacht dat het wel een mooi boek voor mij zou zijn. Maar toen ik het boek zag dacht ik ‘veel te dik, niks voor mij’. Ik heb het toch mee naar huis genomen en heb het in korte tijd, met veel plezier, uitgelezen. Zijn boek en muziek hebben veel invloed gehad op ons leven.

We hebben bij ons huis een gastenverblijf ingericht. In eerste instantie voor zendelingen met verlof maar we hebben o.a ook
zwervers en nomaden gehad. Deze link verwijst naar een lied met korte preek van Keith Green: https://www.youtube.com/watch?v=g2fmARpy0qU

Nadat ik tot geloof gekomen was, ben ik de Bijbel gaan lezen en het was allemaal nieuw voor mij. Ook kom je veel dingen tegen die je niet snapt en heb je veel vragen. Een van de eerste vragen waarmee ik naar de voorganger ging, was dat er in de bijbel staat dat een vrouw niet mag  spreken in de gemeente. Het antwoord was dat dat voor die tijd gold en dat dat gebod tegenwoordig niet meer van toepassing is.

Het volgende wat me dwars zat was waarom we de Sjabbat niet meer houden, overal kwam ik in de Bijbel tegen dat we Sjabbat moesten houden. De voorganger zei dat dat allemaal veranderd is na de geboorte van de Heere Jezus. Mijn vrouw had zoiets van: die mensen hebben er allemaal voor geleerd en die weten toch wel wat ze doen. Na de komst van o.a. de Toronto blessing
https://nl.wikipedia.org/wiki/Toronto_Blessing ) voelden we ons niet meer zo thuis in de gemeente.

Gelukkig hebben we toen het boek gelezen van John Bevere “valstrik van de duivel”. Dit boek gaat erover dat je duidelijk Gods leiding moet ervaren in de overstap naar een andere gemeente. We zijn toen toch nog 3 jaar gebleven in de gemeente en het was best moeilijk maar ook een vruchtbare tijd.

Door verdrukking moeten we heen… Het was ook de tijd dat een broeder tegen mij zei: “Paul alles wat je ziet en doet moet je terug kunnen vinden in de Bijbel”. Deze woorden zijn mij altijd bij gebleven, en benadrukken nog eens dat we hier op aarde niet zijn om het mensen naar de zin te maken, maar om Gods wil te doen.

Gelukkig kwam mijn vrouw die ook als jeugdleidster actief was in de lokale hervormde kerk ook op een bijzondere manier in aanraking
met het Sjabbat / zondag verhaal. Dit via een boekje wat ze met kerst voorlas voor de kinderen van de jeugdclub.